წერილის გაგზავნა!
თემატიკა
ქალბატონებს მამაკაცებს ბავშვთა სამყარო ლიტერატურა ჯანმრთელობა ფსიქოლოგია სექსი ბიზნესი ეტიკეტი რელიგია შეუცნობელი ავტო+ მოდა ენციკლოპედიები საიტის შესახებ
 
 
 
 

 

ფული ინტერნეტით

 

ვებ კატალოგი

 

ჰიპი - საქართველო - Aura.Ge

 
  ნანახია 7439 - ჯერ |  
შრიფტის ზომა

 

შოთა რუსთაველი - ვეფხისტყაოსანი (სრულად)

 

830

 მთვარე მზესა მოეშორვოს, მოშორვება გაანათლებს,

 რა ეახლოს, შუქი დასწვავს, გაეყრების, ვერ იახლებს,

 მაგრა ვარდსა უმზეობა გაახმობს და ფერსა აკლებს,

 და ჩვენ ვერ-ჭვრეტა საყვარლისა ჭირსა ძველსა გაგვიახლებს.

 

 831

 აწყა დავიწყებ ამბავსა, მის ყმისა წამავლობასა:

 მივა და მიტირს გულ-მდუღრად, ვერ ვიტყვი ცრემლთა მცრობასა,

 წამ-წამ მობრუნდის, იაჯდის მისთვის მზისავე მზობასა,

 და უჭვრეტდის, თვალნი ვერ მოჰხსნნის, თუ მოჰხსნნის, მიჰხდის ცნობასა.

 

 832

 რა მიეახლის დაბნედად, ვერ ხელ-ჰყვის გაძრვად ენისად,

 მაგრა სდის ცრემლი თვალთაგან მსგავსად დიჯლისა დენისად,

 ზოგჯერ დაბრუნდის, იჭვრეტდის ღონედ პატიზთა თმენისად,

 და რა გაემართის, არ იცის, მას თუ არბევდის ცხენი სად.

 

 833

 თქვა: "ჩემო, შენი შორს ყოფი კრულია ვინცა დადუმდეს,

 რათგან შენ დაგრჩა გონება, გული შენკევე დაბრუნდეს,

 თვალთა მტირალთა შეხედვა შენივე სწადდეს და უნდეს.

 და სჯობს, საყვარელსა მოყვარე რაზომც არ დაუძაბუნდეს!

 

 834

 მე რა ვქმნა შენად შეყრამდის, ანუ რას ვეჭვდე ლხენასა?

 თავსა მოვიკლავ, მე თუ-მცა შენგან არ ვეჭვდი წყენასა,

 მაგრა შენ გაწყენ ჩემისა არ-სიცოცხლისა სმენასა,

 მოდი და მივსცნე ცოცხალმან თვალნი ცრემლისა დენასა!"

 

 835

 ტირს, იტყვის: "დადვა კეშანი ლახვარმან ჩემთვის ათმანო;

 ინდოთა რაზმი ჩემად კლვად თქვა, ესე ტევრი ვთხზა თმანო.

 თვალთა გიშერი აშვენებს, სათმან რად მომკლა, სათმანო!

 და ბაგე-კბილო და თვალ-წარბო, მომცემდი პატიჟთა, თმანო!"

 

 836

 იტყვის: "ჰე, მზეო, ვინ ხატად გთქვეს მზიანისა ღამისად,

 ერთ-არსებისა ერთისა, მის უჟამოსა ჟამისად,

 ვის გმორჩილოეენ ციერნი ერთის იოტის წამისად,

 და ბედსა ნუ მიქცევ, მიაჯე, შეყრამდის ჩემად და მისად.

 

 837

 ვის ხატად ღმრთისად გიტყვიან ფილასოფოსნი წინანი,

 შენ მიშველე რა ტყვე-ქმნილსა, ჯაჭვნი მაბიან, რკინანი!

 ბროლ-ბადახშისა მძებნელმან სათნი დავკარგენ, მინანი;

 და მაშინ ვერ გავსძელ სიახლე, აწ სიშორესა ვინანი

 

 838

 ამას მოსთქმიდის, იწვოდის, ვითა სანთელი დნებოდის,

 დაყოვნებისა მოშიში ისწრაფდის, იარებოდის;

 რა შეუღამდის, ვარსკვლავთა ამოსლვა ეამებოდის,

 და მას ამსგავსებდის, ილხენიდის, უჭვრეტდის, ეუბნებოდის.

 

 839

 მთვარესა ეტყვის: "იფიცე სახელი ღმრთისა შენისა!

 შენ ხარ მომცემი მიჯნურთა მიჯნურობისა სენისა,

 შენ გაქვს წამალი მისისა მოთმინებისა თმენისა,

 მიაჯე შეყრა პირისა, შენ გამო შენებრ მშვენისა!"

 

 840

 ღამე ალხენდის, დღე სჯიდის, ელის ჩასლვასა მზისასა;

 რა წყალი ნახის, გარდახდის, უჭვრეტდის ჭავლსა წყლისასა,

 მას თანა-ჰრთვიდის ნაკადსა სისხლისა ცრემლთა ტბისასა,

 და კვლა გაემართის, ისწრაფდის წავლასა მისვე გზისასა.

 

 841

 მარტო მოსთქმიდის, ტიროდის ტანად ალვისა ხიანი,

 მინდორს თხა მოკლის, სადაცა ადგილი დაჰხვდის კლდიანი,

 შეწვის, ჭამის და წავიდის პირ-მზე, გულ-მარიხიანი,

 და იტყვის: "დავყარენ ვარდნი და, აჰა მე, ვაგლახ, იანი!"

 

 842

 აწ ვერ ვიტყვი მაშინდელსა მე მის ყმისა ნაუბარსა,

 რას უბნობდის, რას მოსთქმიდის, რას ტურფასა, რაზომ გვარსა!

 ზოგან თოვლი გაეწითლის ვარდსა, ბრჭკლითა ნახოკარსა.

 ქვაბნი ნახნა, გაეხარნეს, ზე გავიდა ქვაბთა კარსა.

 

 843

 რა ასმათმან დაინახა, მოეგება, ცრემლი სწვთების,

 ვით ეამა, სიხარულსა მართ ვეღარას ვერ მიჰხვდების;

 ყმა გარდახდა, მოეხვია, აკოცებს და ეუბნების.

 კაცი კაცსა მოელოდეს, მოსლვა დია ეამების.

 

 844

 ყმა ქალსა ეტყვის: "პატრონი, ნეტარ, სად არის და ვითა?"

 ქალი ატირდა ცრემლითა, ზღვათაცა შესართავითა,

 ეტყვის: "რა წახვე, გაიჭრა, ქვაბს ყოფა მისჭირდა ვითა;

 აწ მისი არა არ ვიცი, არ ნახვით, არ ამბავითა".

 

 845

 ყმა დაჭმუნდა, ვითამც რამე ჰკრეს ლახვარი გულსა შუა;

 ქალსა ეტყვის: "აჰა, დაო, ეგეთიმცა კაცი ნუა!

 იგი ფიცი ვით გატეხა! არ ვეცრუვე, ვით მეცრუა?

 ვერ იქმოდა, რად მიქადა? თუ მიქადა, რად მიტყუა?!

 

 846

 მე უმისოდ სოფელს ყოფა რათგან ჩირად არ მიღირდა,

 რად დავვიწყდი, რად მივსცილდი? რად ვერ გასძლო, რა მისჭირდა?

 მან გატეხა ზენარისა რად შეჰმართა, ვით გაპირდა?

 მაგრა ავის ბედისაგან ჩემი რამცა გამიკვირდა!"

 

 847

 კვლა ქალი ეტყვის: "მართალ ხარ მაგისსა დამძიმებასა,

 მაგრა, რა გავბრჭო მართალი, ნუ მეჭვ რასაცა თნებასა:

 არ გული უნდა ფიცის და პირისა გასრულებასა?

 იგი უგულო მოელის მართ დღეთა შემოკლებასა.

 

 848

 გული, ცნობა და გონება ერთმანერთზედა ჰკიდიან.

 რა გული წავა, იგიცა წავლენ და მისკე მიდიან;

 უგულო კაცი ვერ კაცობს, კაცთაგან განაკიდიან.

 შენ არ გინახვან, არ იცი, მას რომე ცეცხლნი სწვიდიან.

 

 849

 შენ უმართლე ხარ, ემდურვი, შენ გაეყარე ძმობილსა,

 მაგრა ვით ითქმის, ვით გახდა, ვითა გიამბო ცნობილსა!

 ენა დაშვრების, გაცვთების, გულსა შეელმის ლმობილსა,

 ამას მით ვაზრობ, მინახავს მე უბედურსა შობილსა.

 

 850

 ჯერთ მისი მსგავსი სასჯელი არცა ვის ამბად ჰსმენია.

 არა თუ კაცთა, სასჯელი ქვათაცა შემაძრწენია,

 დიჯლადცა კმარის, მას რომე თვალთაგან ცრემლი სდენია;

 თვით რაცა ჰბრძანოთ, მართალ ხართ: სხვა სხვისა ომსა ბრძენია.

 

 851

 მას წამავალსა ვჰკითხევდი, დამწვარსა, ცეცხლ-მოდებულსა:

 "მოვიდეს, რა ქმნას ავთანდილ? მისსა დამვედრე დებულსა".

 მიბრძანა: "მო-ღა-მნახვიდეს მე, მისთვის გაცუდებულსა,

 ამათ არ დავჰყრი არეთა, არ გავსტეხ მის ქადებულსა.

 

 852

 მას ზენაარსა არ გავსტეხ, მას ფიცსა არ ვეცრუები,

 მად პაემნამდის მოვიცდი, რაზომ-მცა გამდის რუები;

 თუ მკვდარი მნახოს, დამმარხოს, თქვას ვაგლახი და უები,

 ცოცხალი დავჰხვდე, უკვირდეს, სიცოცხლე არს სათუები".

 

 853

 ჩემთვის გარდახდა მას აქათ გაყრა მზისა და ქედისა;

 ოდენ მოდენა ცრემლისა მჭირს, ველთა მოსალბედისა.

 მსჯის გამრავლება ხელ-ქმნილსა სულთქვმისა ზედა-ზედისა,

 და დავვიწყებივარ სიკვდილსა, ნახეთ ნაქმარი ბედისა!

 

 854

 ესე არაკი მართალი ჩინს ქვასა ზედა სწერია:

 ვინ მოყვარესა არ ეძებს, იგი თავისა მტერია".

 აწ ზაფრანია, ვის წინას ვერ ვარდი ჰგვანდის, ვერ ია;

 თუღა მოჰნახავ, მონახე, ქმენ, რაცა შენი ფერია".

 

 855

 ყმამან უთხრა: "უმართლე ხარ, არ მამართლო მდურვად მისად,

 მაგრა გაბრჭე, რა მიქმნია სამსახური ტყვესა ტყვისად:

 გამოჭრილ ვარ სახლით ჩემით, ვით ირემი ძებნად წყლისად,

 მას ვეძებ და მას ვიგონებ, ვიარები ველთა ვლისად.

 

 856

 ბროლ-სადაფნი მარგალიტსა ლალის-ფერსა სცვენ და ჰბურვენ,

 მას მოვჰშორდი, ვერ ვეახელ, ვერ მისურვეს, ვერ ვასურეენ,

 გამოპარვით წამოსლვითა ღმრთისა სწორნი მოვიმდურვენ,

 ნაცვლად მათთა წყალობათა გულნი მათნი შევაურვენ.

 

 857

 პატრონი ჩემი გამზრდელი, ღმრთისაგან დიდად ცხოველი,

 მშობლური, ტკბილი, მოწყალე, ცა, წყალობისა მთოველი!

 მას ვუორგულე, წამოვე, მართ დავივიწყე ყოველი,

 მისი შემცოდე ღმრთისაგან კარგსა აღარას მოველი.

 

 858

 ესე ყველაი ასრე მჭირს, დაო, ბედითა მისითა,

 არ ვუტყუვე, მოსრულ ვარ მგზავრი ღამით და დღისითა;

 აწ იგი სადმე წასრულა, ვიწვი ცეცხლითა ვისითა,

 ცუდ-მაშვრალი და მტირალი ქვე ვზი პირითა მქისითა.

 

 859

 დაო, მეტსა საუბარსა აღარ მომცემს ჟამი და დრო,

 არ ვინანი გარდასრულსა, ბრძენთა სიტყვა გავაადრო;

 წავალ, ვძებნი, ანუ ვპოვებ, ან სიკვდილი მოვიადრო,

 თვარა ბედი აზომ თურე მიკვეთს, ღმერთსა რაღა ვჰკადრო!"

 

 860

 ამის მეტი აღარა თქვა, ატირდა და წამოვიდა,

 ქვაბი ჩავლო, წყალსა გახდა, შამბი გავლო, ველს გავიდა;

 ქარი, ველთა მონაქროლი, ლალის-ფერსა ვარდსა ზრვიდა;

 "რად მიმეცო ამა ჭირსა?" ბედსა ამას უზრახვიდა.

 

 861

 იტყვის: "ღმერთო, რა შეგცოდე შენ, უფალსა, არსთა მხედსა,

 რად გამყარე მოყვარეთა, რად შემასწარ ამა ბედსა?

 ერთი ორთა მგონებელი ვარ საქმესა წასაწყმედსა,

 მოვკვდე, თავი არ მეწყალვის, სისხლი ჩემი ჩემსა ქედსა!

 

 862

 მოყვარემან ვარდის კონა გულსა მკრა და დამიწყლულა,

 იგი ფიცი, ჩემგან სრული, მან აღარა გამისრულა;

 მას თუ გამყრი, საწუთროო, ჩემი ლხინი გარდასრულა,

 სხვა მოყვარე თვალსა ჩემსა გაკიცხულა, გაბასრულა .

 

 863

 კვლა იტყვის: "მიკვირს ნავღელი კაცისა ჭკუიანისა.

 რა მჭმუნვარებდეს, რას არგებს ნაკადი ცრემლთა ბანისა?

 სჯობს გამორჩევა, აზრობა საქმისა დასაგვანისა,

 აწ მეცა მიჯობს მონახვა მის მზისა ლერწამ-ტანისა".

 

 864

 ყმა გაემართა საძებრად მტირალი, ცრემლთა მფრქვეველი,

 ეძებს, უზახის, უყივის, დღეებრ ღამეთა მთეველი;

 სამ დღემდის მოვლო მრავალი ხევი, შამბნარი, ტყე, ველი;

 ვერ პოვა, მივა მჭმუნვარე, ვერას ამბვისა მცნეველი.

 

 865

 იტყვის: "ღმერთო, რა შეგცოდე, ეგზომ დიდი რა გაწყინე?

 რად შემასწარ ამა ბედსა, რა სასჯელი მომივლინე!

 გამკითხველო, გამიკითხე, აჯა ჩემი შეისმინე,

 დაამოკლენ დღენი ჩემნი, ჭირნი ამით გამილხინე!"

 
 
 

უკან

 
 
 
  • რეკლამა
  • ჰორო
  • ტესტები

 


 

 


როგორ ავირჩიოთ საყოფაცხოვრებო ტექნიკა

სწრაფი სესხები


როგორ გავიზარდოთ?
როგორ გავიზარდოთ სიმაღლეში

თალიზი - Aura.Ge

 

დღის aura