გივი ჭიჭინაძე - ჭიამაიას მეგობრები

ჭია, ჭიამაია  

ციცქნა, ერთი ციდა,

სველ ბალახზე შეჯდა

ფეხი გაუცივდა.

ავად გახდა ძალიან,

ვინ მკურნალობს?

- კალია.

კიდევ ჭკუით სავსე

ხოჭო ადგას თავზე.

მეგობრები სხვებიც ჰყავს -

ყვავილები თვალჭრელი,

მოუტანეს ნექტარი

საოცნებო საჭმელი.

საწოლის წინ მომვლელთა

რიგი დააწესეს.

უამბობენ ზღაპრებს,

უკითხავენ ლექსებს.

- გადაყლურწე წამალიო:

შეიქმნები ფრთამალიო.

რა ქნას ჭიამაიამ,

ვერ იკარებს წამალს.

- მწარეაო - იძახის, 

ძლიერ გამამწარა!

აღარ მინდა, არაო,

მასმევთ წარამარაო.

უცებ ჭრელი ფუტკარი

საწოლის წინ დაფრინდა,

ჭიას ფიჭა მიართვა

გატენილი თაფლითა.

თქვა: - მოგისწარ სულზეო,

თაფლით გადაყლურწეო.

ღამით ციცინათელა

ლამპარივით აენთო

მიაშუქა ექიმებს

- კარგად მოუარეთო.

არ მოაკლო კალიამ

კომპრესები  სველსველი

ჭიანჭველამ  ღიღინით

გაუკეთა ნემსები.

ხოჭოს როდი მოსწყინდა

თერმომეტრის სინჯვა,

- ერთხელ კიდევ ვნახოთო! -

ასჯერა თქვა დინჯად.

მთელი ღამე წამლები

თაფლთან ერთად აყლაპეს.

მერე ჭრიჭინობელამ

გამოუჭრა საკაბე.

ზღარბი კერვას შეუდგა,

დრო უქმად არ დაკარგა.

ბოლოს ნემსიყლაპიამ

აქარგა და ჩაქარგა.

დილით როცა ცხრათვალა

მზემ სარკმლიდან ინათა,

ფრთაფარფატა პეპელამ

ჭიას კაბა მიართვა.

მიართვა და ბავშვებო

რომ იცოდეთ რა მოხდა...

ჩვენი ჭიამაია

უცებ ფეხზე წამოხტა.