მურმან ლებანიძე - კაცი სხვის რითმებს წვრთნის...

კაცი სხვის რითმებს წვრთნის, -

სახავს უწყინარ ლაღობად,

გალაკტიონი თვლის

ჯიბეში ხელის ჩაყოფად.

წერს: "რა ხდებაო ეს?!"

წუხს: "ჯოგის ხელში ცვდება -

სადაც ჩავხედე ლექსს,

სულ ჩემი რითმა მხვდება!"

წერს: "რითმაც უთაქია,

რიტმებსაც ჩემსას ავლენს, -

იცოცხლე, უთარგმნია

ბლოკი მშვენივრად პავლეს!"

"მართალი გახლავს ზოგი,

ვინც ქართულ თარგმანს აქებს,

კი, ნაღდად იგებს ბლოკი,

ოღონდ - პავლია აგებს!"

"ქურდობს დღისით და მზისით,

ძარცვაში ტოლი არ ჰყავს,

ქარგავს რითმებით სხვისით,

სხვისი რიტმებით ჩარხავს..."

და იქვე დასძენს: "სხვაა,

და არც არავის არ ჰგავს,

გალაკტიონი - ზღვაა,

ამით არაფერს კარგავს..."

კაცი სხვის რითმებს წვრთნის, -

სახავს უწყინარ ლაღობად, -

გალაკტიონი თვლის

ჯიბეში ხელის ჩაყოფად.