გრიგოლ ბაგრატიონი - მაისის ვარდო...

მაისის ვარდო, ნამით ცურეულო,

შაშპრავ, ზამბახო, სოსან რეულო,

ზილფო კავებო, გარდათხეულო,

მწვანის კორდითა შენართეულო,

მშვილდო, ქამანდო მოზიდებულო,

ისარო, გულსა გახიდებულო

შენის მშვენების ვინ თქვას ქებანი.

მზეო, იკმარე ჩემი ვნებანი,

ეს ჟამ გულისა უკურნებანი,

ერთხელ მაღირსე შენთან ხლებანი,

მეცა ვიყნოსო კოკრთა შენთა სურნელებანი,

მითი მომეცეს სალბუნებანი.

ვიცი მოკვდები, რას მატებ სულსა,

რად ვის დაუჭერ მაგ ტანსა მკულსა,

რათ არ მიბრალებ ისარ ცემულსა,

სადაფის კარსა არ ჰყოფ ღებულსა,

ცეცხლს არ დამიშრეტ აცანთებულსა.

შავმან რათ სჭამოს შენი ტრფობანი.