ვაჟა-ფშაველა - პაპიჩემის ანდერძი

შვილო, რად სტირი ნეტარა,

რა უბედობა გეწვია?

ჭირში ყოფნის დროს გაძლება

მუდამ ვაჟკაცის წესია!

ვაჟკაცს არ შვენის ცრემლის ღვრა,

ქვითინი დიაცურადა,

მტერს ხმალი უნდა საფრთხულად,

კვალზედ მიყოლა მგლურადა.

აგრემც ექნება პაპაშენს

დღე გრძელიო და სრულიო,

ნუ დაისვენებ, ებრძოლე

მტერს, მინამ გიდგა სულიო,

შვილო, მეც ეგრე ვიყავი,

ეგ არის ჩვენი რჯულიო.