გრიგოლ რობაქიძე - ავტომედალიონი

ჩემი ღერბია დიონისოს მედალიონი.

ცეცხლით სწერია: მოხარული საშურო ხმალზე.

ჩემთვის ხალისობს სიხალისით თვით ალიონი

და მელის მუდამ მზიურ საქმროდ მე სილამაზე.

დღეს დაღვენთილი, დათენთილი მე ვფიქრობ სხვაზე,

დღეს თუ არ ლაღობს ჩემთვის თეთრი ნელი სიონი:

იცოდე მისთვის: რომ ავლესო სანატრიონი

და ქვეყნის ბედი გადავტეხო ჩემს ხერხემალზე.

ჰელადის შვილი ვარ ერთგული მე ”ამორ ფატის”,

სავნებო სხვერპლად გამზადილი, ვით სავსე თასი.

და თუნდ რაინდი ცხოველი მზე სულ დაიფუტოს:

თასზე თასს ვამსხვრევ, რომ ავმართო კიდევ ათასი.

თავაღებული: მე სარკე ვარ ყველა თვალების

და მასკა ჩემი ქერქი არის მხოლოდ ცვალების.