გრიგოლ რობაქიძე - რთველი

შავი საწნახელი ვეშაპათ როფილი.

მტევნების ტევრები მთელი და სრესილი.

სურნელის ტბორით დამთვრალი პროფილი.

წვივები მწურავის წითურ შეგლესილი.

გიდელი გოდორი ძარი და კალათი:

ყურძენი მოდის ყვითელი და შავი.

ცხვირგადატეხილი ხაპის ქალათი -

ტკბილს ეძალებიან ჟივილით ბავშები.

გადახრილ მზის ლალებს აქარვებს ხარდანი.

ზანგელა გველებად აწვდილან ლერწები.

იშმუშნებიან ფოთლების ფარდანი:

ჩეროან გრილოში რაღაც ილეწება.

სუნთქვა განაბული შრიალი ჩურჩული:

ჩემი ხარ, ჩემი ხარ: რათა ხარ ურჩული.

კოცნის შაირი ნელი ხმა თანაბარ:

მეც შენთანა ვარ: მეც შენთანა ვარ.

ფერები გარბიან სარზე სარიდან.

ვაჟები მღერიან ოდელა დილანოს.

გვიახლოვდები რომელი მხარიდან:

ევო დიანოს: ევო დიანოს.