ჯანსუღ ჩარკვიანი - თამუნიას! - სამაისოდ!

რაც დაგპირდი, ავასრულე,

რაც კი გულში გაივლე,

წვიმა გსურდა? - დავასხურე

შენს პატარა ყვავილებს.

ცრემლი გსურდა? თამარქალო,

შენს მაგიერ ვტიროდი,

ცით ვტიროდი, ზღვით ვტიროდი,

სივრცით უნაპიროთი.

თოვლი გსურდა? თოვლი მივეც

შენს პატარა მთა-გორებს,

რაც ამ ქვეყნად მოვითმინე,

შენს ბავშვობას მაგონებს.

არ ვცხოვრობდი გაისებით,

ბლის კუნწულას გადარე,

აგისრულე მაისები,

მტკვარზე ფეხით გატარე.

აგიშენე სასახლენი,

ვიცი, არ დამიკარგავ...

ახლა ვზივარ მამაშენი

და გაზაფხულს გიქარგავ.