ლადო სეიდიშვილი - გააღეთ კარი!..

გააღეთ კარი!.. ვდგავარ ცარიელ

იქნება ჩემთვის აღარ სცალიათ,

აღარ ვჭირდები ამ საუკუნეს.

გააღეთ კარი!.. შიგნიდან ხელი

ისე ძლიერად აწვება კარებს -

რომ მე ამტკივდა ხელი, რომელიც

ჩემია, მაშინ როგორ ვარ გარეთ?..

გააღეთ კარი!.. გამომწყვდეული

ჩემივე თავის ვყოფილვარ მახე,

მაგრამ გარედან ჩემი სხეული

ისე აწვება - რომ ვეღარ ვაღებ.