საქორწილო დალოცვა ძველად საქართველოში - ხალხური

იდიდოს შენი სახელი, გამჩენო ხმელეთისაო,

მცხეთაში, სვეტიცხოველო, ხატებო თელეთისაო,

სალოცავებო ქართლისა, ანგელოზებო ცისაო,

ხატებო ხევსურეთისა, ხატებო ფშავლებისაო!

გვიხარეთ ახალ ყოილი, სხივებო ცხელი მზისაო,

ბევრი შვილები მიეცით, შამშინებელი მტრისაო,

მკლავი მიეცი მაგარი, მუხლი მიეცი მგლისაო,

ქონებ-ცხოვრება ულევი, გულში იმედი ძმისაო,

კარგი ცხენებიმც გექნებათ, გამხანებელი გზისაო,

კარგი ხარებიც გექნებათ, ურმით გამტანი ბზისაო,

ღმერთმა კარგად დაგაბეროთ, პირში ხვევნით და კოცნითა,

ნეფეს ქუდი დაეკარგოს ტყეში დედოფლის დევნითა,

დასდევდეს, ვერ ეწეოდეს, შუბლსა ღარაის ცხენითა,

გემეეღვიძოს მძინარეს, ლოგინ აიკლოს ხვნეშითა.

თქვენ მტერს პირი ამოევსოს ქვიშა, ლამით და ხრეშითა,

თავისი ცოლი და დედა ამეეწყვიტოს ნებითა,

შენ მტერ ზედწამოჯდომოდნენ, ამეეხედოს ქვეშითა,

ცეცხლის დანთება უნდოდეს, აჩხაკუნებდეს კვესითა,

თქვენი მტრის სახლი აივსოს ვაი-ვიშით და კვვნესითა.