ზურაბ კუხიანიძე - ბუხართან

კვამლი მგონია ფაფარი მერნის

ბუხარში ნედლი რცხილა გასწივის...

"დიდი დათოვა" - ვიტყვი და მერე

ამოვიხვნეშებ ხნიერ კაცივით...

სამფეხა სკამზე, ბუხრის კუთხეში

ზის ჩემი სათნო, კარგი ბებია,

კოხტად უჭირავს საქსოვი ხელში,

წინდის ჩხირები ალზე კრთებიან.

თმები მგონია თოვლის ფიფქები,

შუბლის ნაოჭი - ჩინური ასო,

წინდის ჩხირივით გამხმარ თითებით

ის წინდის თვლებში ალერსსაც აქსოვს.

შვილებზე ხშირად ღამენათევი,

წუხს - შვილიშვილი არ ქორწინდება...

თუ დაიბერტყა კაბის კალთები,

ტკბილი ზღაპრები გადმოცვივდება.