|
არ მაშინებს დაბნელება მზის. არასოდეს ვუფრთხი უღრან ტყეს. მე შეუძლოდ ურითმობა მხდის. და თუ ლექსი ვერ გავმართე დღეს.
ახლა მორჩა, დაისვენე-სდექ! დღეს თუ მუზა ჩემზე ფიქრობს ავს. უეჭველად აზრს შეიცლის ზეგ.
მომატარებს უსასრულო ცას. ხოლო როცა დამაბრუნებს ძირს, მელნად მომცემს ზეთისხილის ცვარს.
კალმად - ახლად აყვავებულ ბზას. სანაცვლოდ კი სულ არაფერს მოთხოვს და საკუთარს გაუდგება გზას... |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















