ნიკო გომელაური - არ მაშინებს დაბნელება მზის...

არ მაშინებს დაბნელება მზის.

არასოდეს ვუფრთხი უღრან ტყეს.

მე შეუძლოდ ურითმობა მხდის.

და თუ ლექსი ვერ გავმართე დღეს.

მაგრამ, შემდეგ ვეუბნები თავს

ახლა მორჩა, დაისვენე-სდექ!

დღეს თუ მუზა ჩემზე ფიქრობს ავს.

უეჭველად აზრს შეიცლის ზეგ.

მომაკითხავს, გამიტაცებს ის.

მომატარებს უსასრულო ცას.

ხოლო როცა დამაბრუნებს ძირს,

მელნად მომცემს ზეთისხილის ცვარს.

ფურცლად მომცემს უქათქათეს თოვლს.

კალმად - ახლად აყვავებულ ბზას.

სანაცვლოდ კი სულ არაფერს მოთხოვს

და საკუთარს გაუდგება გზას...