|
ბავშვობიდან მომდევს (რა ვქნა), მაგრად მიყვარს ტკბილი „ბეზე“. დამძახოდნენ: მაშინ შეჭამ, როცა ავა ვირი ხეზე.
უცრემლებოდ, ჩუმად ვტირი. მესმის: მაშინ მოგეშვება, როცა ხეზე ავა ვირი.
და მომანდოს მინდა გავა, ამბობს: მაშინ მოახერხებ, როცა ვირი ხეზე ავა.
გაძლება და ჯანი მომცა, მოვესწრები ნეტავ იმ დღეს, ვირი ხეზე ავა როცა? |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















