|
მოკრძალებული მე ვადიდებ შექსპირს პირველად. მუდამ მბრძანებლობს მისი ლექსი, როგორც სარდალი, ვით უძლიერეს მოქანდაკეს, არ ჰყავს ბადალი: მან გამოჰკვეთა მეფე ლირი გასაკვირველად.
გრგვინავს, გამოჰყავს თვით სამართალი. ჰქრის ფანტასტიკა მის "მაკბეტში", როგორც აფთარი, მოსჩანს საფლავი მთელ სიცოცხლის მკვიდრ საძირკველად.
ყოველი ტალღა ოფელიას გვაგონებს დღემდე. მაგრამ ვარჩიეთ არდენის ტყის მზე და მშვენება.
ის ჩვენთვის იყო საუნჯეთა უტყვი განჯინა, როს მაჩაბელმა ის ხალხისთვის აღმოაჩინა. |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















