ივანე (ივი) ყიფიანი - კვლავ და ზღაპრულად...

კვლავ და ზღაპრულად აფერადდა ქართვლის დიდება.

მხიარულ სიცილს აღარ შხამავს ფიქრი ზანგური.

ყიფიან გრძნობით სიკვდილისაც არ მერიდება.

სულში ანთებულ ჩირაღდანმა დაისადგურა.

სისხლში ათრთოლდა ჟინიანი ლხენა-სპარსული.

დღეს იმას ვმღერი, რაც არავის არ უმღერია.

კვლავ შემიყვარდა ეს ქვეყანა ცრუ და თარსული.

ჩემი თვალები დღეს მზესავით მშვენიერია.

სალამს არ ვაძლევ შეხვედრის ჟამს შავწარბა ღამეს.

ატმისფერ ბაგით ომებს ვუკოცნი ოქროვან აისს.

საზღვარი არ აქვს ჩემ სიგიჟეს და სითამამეს.

იალბუზიდან ვუხმობ ალპებს და ჰიმალაის.

სწრაფად დამიწყო აღტაცებამ ფრენა გედური.

ცხელი ფიქრები მიტაცებენ ფერად ლანდებით.

და თუ აქამდის სული მქონდა მე უბედური -

დღეს ტანს მიმშვენებს სიხარულის ბრილიანტები.