ვასილ ბესელია - ტარიელ ჭანტურიას

გამოგონილი

ნიჭით და ცეცხლით

ბევრი ინომრავს თავს პირველ

ნომრით...

შენ, შენი სულის

ოქრო და ვერცხლი,

პინაზე გიდევს ვეება ტომრით.

მოწეულია

შენი ხეხილი,

შენს ბაღში ვათევ ისევ ამ ღამეს...

...რა ცოტამ იცის -

ძილგატეხილი,

ღამე ვარსკვლავებს რომ ახამხამებს...

ხომ იყო ლექსი

მძიმე და ცხელი,

ხომ გადიოდა

გულში ძარღვებად...

აწ ოქრო ვერცხლში ურიე ხელი

ურიე ძამა..

რა გენაღვლება...