|
უფლის ფეხსაცმლის ლანჩა ახლაც ატყვია ლანდშაფტს! მიფრინავს იქეთ მტრედი, მოფრინავს აქეთ ყანჩა.
ხან რომ არ ჩანს და ხან ჩანს, დღეს - გეგონება მტრედი, ხვალ - გეგონება ყანჩა...
რაგინდ რანაირ სახით! - სულში უძვრება თვითმკვლელს - ასასინსა და შაჰიდს...
ტყვიით, ტყუილით, მახით... ჯვარზე გააკრავს მამებს, შვილებს უხოცავს რახილს...
უფლის ფეხსაცმლის ლანჩა! - ჩანს ნაკვალევი უფლის, თვითონ - რატომღაც არ ჩანს... |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















