ტარიელ ჭანტურია - რამდენიმე წუთი ამოჩემებულ თაროსთან

შინ შემოპარულ ართრიტს

ებრძვი კამიუ-სარტრით.

ცოტ-ცოტას ყლაპავ კიდეც

გალაკტიონის ხათრით.

სერვანტესის და ლორკას

და ხიმენესის ხათრით

სამჯერ ეწვიე მცხეთის

ცით გადახურულ მადრიდს.

თან, ევედრები უფალს:

კიდევ ხუთიოდ წელი...

არა, შვიდი... ჰო, შვიდი...

ქენიო, ღმერთო, მადლი -

მოსასწრები გაქვს რაღაც

ერთი პატარა საქმე!

ერთი პაწია წიგნი...

სანამ შეგჭამდეს მატლი...