|
ლაჟვარდის განივი მოსერეთ, მორკალეთ, რათა სულს ბორკილი არ ედოს აროდეს. შორი ტიტანივით განქარდით ციერნი. რათა მიღმიერი სილურჯე გფარავდეთ. სივრცის კოლუმბებო, გლოვობს ქარტეხილი, ელვათა მოქიშპედ აღარ იწოდებით, თვალი - დაცრემლილი, გული - დამეხილი, მიწა შეისუდრა დღეს თქვენზე გოდებით. |
















