|
ღამეა იდუმალ-ვნებული, მეშორა ნაცნობი ქარები, კანკელი თრთის მოყივნებული, შერყვნილან ის მინანქარები და სული მით შემცივნებულა, სდუმანო დავითის ქნარები.
იქცევა წვეთებად საშიში იხსნება ფრდილი კოზიმიტი, ხრჩოლავს ნარგისებად ჰაშიში კრთი რაო, შენ სულო, იმითი სიკვდილი როა ცის საშოში?
კრთის ბედისწერის აზიმუტი. მარტოობისაა ჰანგები მოვლენ-ღა ის ფარშავანგები?
გადადის ლალების რიყეზე, ასე შორია როს იმედი, ლოდით დაფარული მძიმეთი, არე რად ირევა არეთი ქალა - გულის სიმწუხარეთი?
იხსნაო ფრდილი კოზიმიტი დრკა ბედისწერის აზიმუტი. შარავანდედია ჩანგების თუ დიადემაა განგების აღსასრულისაა ჰანგები. მოვლენ-ღა ის ფარშავანგები? |
















