|
მწვანედ შეასკდა მთებს გაზაფხულების ექო. ხევში ჩათვლემილ დევს ნისლის ნაფლეთი ეგო.
ფრთებშებუმბლული მიწა. ბალახიანი ფრთით ლამის ლაჟვარდებს მისწვდა.
ვარსკვლავებიან ხაროს. ჩემი ყვავილი კვლავ პატარძალივით ხარობს.
მზისა და მთვარის წყაროს, ვისაც რა უნდა, თქვას, ზეცამ - ყვავილი ცვაროს. |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















