მარიამ წიკლაური - ქუმელა

ბაჭოს დედა კურდღელმა

მოუმზადა ქუმელა.

ცეცხლი მისცა ღუმელმა,

წყალი მისცა ღრუბელმა.

ბაჭო-ბიჭის ნათლიამ

ფქვილი მხარით ათრია

ტყე-ტყე,

კორომ-კორომ

და აუვსო სორო.

დედას ჰყავდა დაქალი,

მისცა ცოტა შაქარი.

კარაქი და ერბო

უწილადა ბებომ.

მეზობელიც ჰყავდათ -

შინაბერა ციყვი,

მან მარილი არგო,

ორიოდე მწიკვი.

დახალული თხილი,

კაკალი და ნუში

ბიცოლამ და ბიძამ

მოუკითხეს გუშინ.

ათუხთუხდა ქუმელა,

ტყე აავსო სურნელმა.

დედამ ფაფა თანაბრად

უწილადა სუყველას:

ესო - მესო - მეზო - ბელსო,

ესო - მასო - მეგო - ბარსო,

ესეც - ბაჭო-ბიჭსაო,

ღმერთი გამიზრდისაო!

ესო - ჩიტსო, ესო - თაგვსო,

ერთი ლუკმაც - ბეჩავ თავსო.

თავად ქვაბის ძირი ლოკა,

ამოივსო ცალი ლოყა.

- მე?

- შენც გარგეს წილი,

აბა, გახსენ პირი.