მარიამ წიკლაური - სჯობს, გულმა გითხრას

კარსუკან მუდამ ვიღაცა იცდის,

კარსუკან მუდამ გაისმის ჩქამი,

წამის, რომელიც თვალითაც არ ჩანს,

წამის, სხვა წამზე ათასჯერ ჩქარის.

და ყველაფერი მაბრუნებს შენსკენ,

წამო, თვალითაც ჯერარნახულო,

აი, სიცოცხლე, მზით განათლული,

რომელშიც მხოლოდ სიკვდილს ვმარხულობთ.

აი, სიცოცხლე, რომელსაც ვმონებთ

ხსოვნით, სინდისით, ცხადით, მითებით.

აი, სიცოცხლე, სიკვდილის შიშით

ბოლო დღემდე რომ უხმოდ ვითმენდით.

და თუკი მაინც ვერ გავასრულებთ

სიკვდილისათვის მიწერილ უსტარს,

სჯობს, გულმა გვითხრას, სად დავსვამთ წერტილს

ბოლო წამივით მშვიდად და ზუსტად.

სჯობს გულმა გვითხრას მისანდობელად,

რომ სწორედ ჩვენში ეტევა ღმერთი

და არაფერი არის სიკვდილი,

დაუსაბამო სიცოცხლის მეტი.