|
თურმე საითაც მიღოღავს მატლი, თვალუწვდენელი ერთი ადლია, ამის სიცოცხლე თუ არის მადლი, ნებისმიერი, ალბათ, მადლია.
ის შეგვაგებებს სიტყვას ნატვრიანს, ამ გაფიქრებას სიცოცხლედ ჩავთვლი და შემოჰყვება ნატვრას ნათლია.
ნუღარ მიიბამ გულზე ქადაგო, საწუთრომ ისე მწარედ მამტვრია, არ მსურს ამ თახსირს მივესადაგო! |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















