|
მამა უცხონდა სკვითორელს, თავი კი მივსცე ხელადა! თავის ოჯახში ბრიყვია, სხვისაში შედის ხელადა;
ხან იპარება მელადა; სხვებს "მაცა, მაცას" უძახის, დიდად ყროყინებს ველადა;
გამხდარა საეჭველადა; ქვეყნის ცოდვა და ვარამი გარს შემორტყმია მცველადა.
არც ვარგებულა ძველადა, ღმერთო! შენ გაასამართლე, შენ გიხმობთ დამფარველადა! |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















