აკაკი წერეთელი - ტუჩ-მარჯანა

თვალ-ციმციმა, კბილებ-ბროლა,

პაწაწკუნა ტუჩ-მარჯანა -

ზოგჯერ წმინდა ცეცილია,

ხან ეშმაკი, ვით სატანა.

დალაციცობს, ყველას ხიბლავს,

ხელოვნურად უხლართავს გზებს:

მარჯვნივ ელავს, მარცხნივ ქსელავს

და შიგ აბამს, როგორც ბუზებს,

ფრთხილად, ფრთხილად! არ შეგრჩება...

გადაგხდება ტუჩ-მარჯანა!

თვისვე ქსელში რომ გაება,

ბევრი ვნახეთ შენისთანა!..

შენც დაგიჭერს ერთი ვინმე,

რომ არ ფიქრობ - იმისთანა

და მაშინ-კი აგეხსნება

სიყვარულის გამოცანა.

სილამაზე, სიჭაბუკე,

მომხიბლავი კაცის გულის,

ედემს ქმნილი, ცაში თლილი,

აკვანია სიყვარულის.

და გვირგვინი-კი მისივე

დედობაა და ცოლობა...

გინდა დაჭკნეს, გაცამტვერდეს

შვენება და ყმაწვილობა.

მაგრამ გვირგვინს ვერ იტვირთებს,

ჩემო კარგო ტუჩ-მარჯანა,

ვინც უარჰყო მისი ქვეყნის

ბიბლიური ანაბანა!