|
სიკვდილი, როგორც შპიონთა შეფი - შავი სათვალით და შავი კეპით - ბრმა გასაღებით აწვალებს კარებს. გაწვალდა ძაღლი კარებთან ყეფით.
რატომ დავლიე ამდენი ვისკი.. ან მერე რატომ არ მოვერიდე დაელმებული თვალების გიზგიზს...
რომ დავებნიე შეცვლილი კოდით... მოულოდნელი სიკვდილი ღამით თუ არ გინახავთ, იჩქარეთ, მოდით...
და ცრემლი. წმინდა! - ნამდვილი შალის... უერთგულესი, უერთგულესი, უერთგულესი ღალატი ქალის...
ლურჯი სათვალით და ლურჯი კეპით!... მოეშვი კარებს. გეყოფა. კმარა. მე თვითონ. თვითონ. ჩემივე ნებით!.. |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















