ტარიელ ჭანტურია - პაოლო იაშვილი

სიკვდილი, როგორც შპიონთა შეფი -

შავი სათვალით და შავი კეპით -

ბრმა გასაღებით აწვალებს კარებს.

გაწვალდა ძაღლი კარებთან ყეფით.

რისთვის ავყევი მის მაცდურ კისკისს...

რატომ დავლიე ამდენი ვისკი..

ან მერე რატომ არ მოვერიდე

დაელმებული თვალების გიზგიზს...

არ გამინელა სასმელი სოდით,

რომ დავებნიე შეცვლილი კოდით...

მოულოდნელი სიკვდილი ღამით

თუ არ გინახავთ, იჩქარეთ, მოდით...

ო, სევდა, სევდა - უცნაურ ძალის!

და ცრემლი. წმინდა! - ნამდვილი შალის...

უერთგულესი,

უერთგულესი,

უერთგულესი ღალატი ქალის...

სიკვდილი, როგორც შპიონთა შეფი -

ლურჯი სათვალით და ლურჯი კეპით!...

მოეშვი კარებს. გეყოფა. კმარა.

მე თვითონ. თვითონ.

ჩემივე ნებით!..