გელა დაიაური - მუნჯი ტკივილი

ვინ იცის ქვაო, როგორ გტკივა

თოვლი გაგიჟებს,

ვინ იცის მიწავ, როგორ გტკივა

ფეხს რომ გაბიჯებ.

ვინ იცის პირუტყვს, როგორ უჭირს

ყოფნა უენო,

ამ გულს კი ყოფნა ყოფნა-ფუჭი

ყოფნა უშენოდ.

ვინ იცის, ხეო, ფეხზე დგომით

გტკივა ფესვები

წელში იხრებით ქართან ომით

არყნი, მუხები.

ვინ იცის, ფიფქებს როგორ უნდათ

დიდხანს სიცოცხლე,

ტალახში როცა ვაგდებთ გუნდას,

ყოფნას ვუმოკლებთ.

ვინ იცის, ურვა და ჩივილი

ქარის, მიწის, ცის...

პოეტის გარდა მუნჯ ტკივილის

არავინ იცის.