|
გარშემო დგება მზიანი სივრცე, და ელვარებენ იქ სარკეები, ნელა მიდიან ფიქრები ცისკენ, ნელა მიდიან მარტის დღეები.
და ისევ მოდის მაღალი ფიქრი. და პოეზია ტრიალებს ეხლა, მხოლოდ ტერენტი გრანელის ირგვლივ.
დღეა გაფურჩქვნის და აყვავების. ორი მარტია, მთაზე თოვლია, შორს დაფრინავენ ცაზე ყვავები.
დაქრიან ქარნი, ეს დღე არ თბება. რამდენი ცრემლი, რამდენი დარდი, რამდენი ფიქრი და გამართლება. |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















