|
მე ვკითხულობდი. მომწყინდა ფიქრი და ვკითხულობდი. ხმამაღლა წვიმდა. სარკმელში ქარი არხევდა ხეებს დამძიმებულებს ხანგრძლივი წვიმით.
დამძიმებულებს ხანგრძლივი წვიმით. სადღაც კიოდნენ მატარებლები, გახვეულები ორთქლში და ბოლში.
ვიღაც ძალიან ძვირფასი ჩემთვის და არ ვიცოდი, რომ ჩუმად მეთქვა ან დამეყვირა მისი სახელი.
მისი თვალების და თმების ფერი და მხოლოდ ვგრძნობდი, რომ წვეთებივით ჰგავდნენ ერთმანეთს ჩვენი ფიქრები.
გაბეზრებული წვიმით და ქარით, და გუბეებში ირეკლებოდნენ უზარმაზარი მატარებლები.
დამძიმებულებს ხანგრძლივი წვიმით. მე ვკითხულობდი. აღარ შემეძლო მეფიქრა რამე და ვკითხულობდი. |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















