ოთარ ჭილაძე - წერდა და წერდა

თავაუღებლად წერდა და წერდა

თითქოს რაღაცის მოსწრება სურდა

და უკვე აღარ მიჰქონდა გულთან

გარესამყაროს მეხი და ელდა.

ვით დამალული სენი და სევდა.

ტანჯავდა რაღაც და აჩქარებდა.

ჩრდილი ძაღლივით იწვა კარებთან,

ის კი ჯიუტად წერდა და წერდა.

და როგორც მტვერი გარდასულ წელთა,

ეფინებოდა ნაწერი ოთახს.

გარეთ ციოდა და ქარი ქროდა.

ის კი ჯიუტად წერდა და წერდა.