|
ფიქრითაა დაფარული უკრაინის წყალთა ბურჯი. წარბშეკრულთა ტყეთა გული მოდუდუნებს დნეპრი ლურჯი.
ბარბაროსებს, ახალ ჰუნებს, როგორც შურისმძიებელი დნეპრი ოხვრით მოდუდუნებს.
გაზაფხულის დღე უებრო და ყინულთა არემარეს ქარიშხალი დასძრავს, დნეპრო!
საქმე, ფიქრი ვინ არ განდოს? მტერი ხალხთა მრისხანებით საბოლოოდ გაიფანტოს.
ჟღერდეს შენთა გრძნობათ წყარო, დნეპრო, მტკვრისა და არაგვის ძველისძველო მეგობარო. |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















