თამაზ ჭილაძე - წმინდა კვამლი

ცივია თოვლი, მდუმარეა თეთრი სიცივე,

შენი სამარის გახსენება გაგაჟრიალებს,

მიდიხარ თოვლში და ეკლიან ფიქრს ვერ იცილებ,

თოვლი შრიალებს, უსაშველო თოვლი შრიალებს.

ბარდნის და ბარდნის... თოვლი ნელა ავსებს სიჩუმეს,

იპარავს მიწას - იმედივით ნაზარდს და მოვლილს,

შენგან წასულებს, დაკარგულებს და გამიჯნულებს

გახსენებს თითქოს და მწუხარედ შრიალებს თოვლი.

ბარდნის და ბარდნის... ვით უეცრად გაწყვეტილ ბორანს

მისდევ შენს ფიქრებს, სხვის მაგივრად კრთი და კანკალებ...

თოვს და გგონია - თეთრი კვამლით სამყარო ბოლავს

და წმინდა კვამლში წინ წასულთა ეძებ ნაკვალევს...