გიორგი შარვაშიძე - ვარადა

განგებავ! ამას ნუ მიწყენ,

ვერ გადავგვარდე გვარადა,

ხანდისხან დავიღუღუნო

მამაპაპური ვარადა.

იგი ღუღუნი - სიმღერა

არ არის გასახარადა,

ის არის მძიმე მოთხრობა

გულისა სატკივარადა.

ისა ჰგავს დედის საფლავზედ

ობლისა მოთქმას მწარადა,

კვნესის და კვნესის, ქვითინებს

მტირალის ჩვილის გვარადა.

უბნობს, თუ ვითა ცხოვრება

ათასის წლისა წყნარადა

ერთბაშად, ერთის მობერვით

სულ წახვეტილა ქარადა!

განგებავ! გვედრებ, ნუ მიწყენ,

თუ რომ შეგჩივი მარადა,

ხანდისხან დავიღუღუნო

ვაი და ვაი ვარადა!