პოლ ვერლენი - ქალწულების სიმღერა

ვართ ლურჯთვალა, როგორც ია

უცოდველნი ვართ გრძნობაში.

შთაგონებამ ჩვენ დაგვტია

სულ პატარა მოთხრობაში.

ჩვენ მივდივართ ჩახვეულნი,

უდარდელნი ვაი ვართ წყვილები.

მშვიდად ფეთქენ ჩვენი გულნი,

შორს არიან ყმაწვილები.

ჩვენსავით ვინ ინავარდებს!

ვმხიარულობთ დღე ცისმარი,

ვიჭერთ პეპლებს, ვკრეფავთ ვარდებს,

შორს ბნელეთი და სიზმარი!

ჩვენ ჭილოფის ქუდს ვატარებთ..

მზე ვერ დაგვწვავს ახლა მკვეთრი.

თეთრ სამოსში ვინეტარებთ,

ვინ იქნება უფორო თეთრი?

გვიმღერიან მაცდურ ჰანგებს

დონ-ჟუანი და ფობლაზი

სიტყვებს, თვალებს, ვით ხაფანგებს,

გვიდგამს თვითონ ლოველასი.

ამაოა მათი ქცევა.

აშიკობა და ტრიალი

ჩვენი დასი გაექცევა

მათ კაბების მწველ შრიალით.

ჩვენ ვაბრაზებთ მათ ოცნებას.

ვერ ითმენენ ის ოხრები

ჩვენ ზიზღსა და ჯადოსნებას

ვხვდებით ისე, როგორც მტრები.

მაგრამ ხშირად ტოკავს გული:

გვეშინია, რომ ავარებს

დაუძლეველ სიყვარულით

ტრფობის ღმერთი შეგვაყვარებს.