ემილ ვერჰარნი - ლონდონი

ჩემო ოცნებავ! ლონდონია იგი რკინისა,

სად ჩაქუჩის ქვეშ გახელებით კვნესის ლითონი,

სიდან მოდიან ხომალდები უვარსკვლავო გზით,

რომ გადალახონ ოკეანე უცნობ ქვეყნისთვის.

და სადგურების მწვავე კვამლი, სადაც ციმციმებს

ვერცხლისფერ ცეცხლით სევდიანი გვიანი გაზი.

სადაც მოწყენის ქიმერები ბღავიან დროზე,

თვით ვესტმინსტერის ძველ საათის ულმობელ ხმაზე.

სანაოების და ფარნების რიგი ფხიზელი,

თითისტარების დიდი პარკი მდინარის გვერდით,

და განათებულ გუბეებში გამოჩნდებიან

თითქოს დამხრჩვალნი - მატროსების ორეულები.

ლოთების ხმობა და მეძავის უცხო ჩვენება.

დუქნის წარწერა - საშინელი, როგორც იღბალი.

და უცაბედათ, ვით სტუმარი ბრბოში სიკვდილი.

ჩემო ოცნებავ! ეს ლოდინი შენ გესწრაფება!