მთარგმნელი: ნინო ჭინჭარაული
|
აქვითინებას იწყებს გიტარა, ცაზე იმსხვრევა თენება დილის. აქვითინებას იწყებს გიტარა, არ დადუმდება, ვერ შეწყვეტს ტირილს.
მონოტონურად, წყალივით ტირის და თოვლიანი ქარივით ტირის. არ შეუძლია, ვერ შეწყვეტს ტირილს,
როგორც უდაბნოს მცხუნვარე ქვიშა სთხოვს კამელიებს ცივ სისპეტაკეს. მისტირის მიზანს აცდენილ ისარს,
ტოტს შერჩენილი მკვდარი ჩიტისთვის მწუხარედ ტირის... ოჰ, გიტარა, გულში დაჭრილო ხუთი მახვილით! |
















