მთარგმნელი: ლელა მეტრეველი
|
სულ უბრალოდ და მარტივად ვცხოვრობ, ცას ვუცქერ და ღმერთს მადლობას ვუხდი, ოღონდ ძილის წინ ვსეირნობ დიდხანს, რომ მოვერიო უაზრო წუხილს.
ცირცელს მტევნების სიმძიმე ღუნავს, მე კი ლექსებით ვეხმიანები ცხოვრების სწრაფ და ცვალებად ბრუნვას.
ვბრუნდები. ვრითმავ ამბავს მოგონილს და, ტბის ნაპირებს გადანთებული, წითლად ანათებს ღამეს კოცონი.
ყარყატი. გულმა კი რა იღონოს? ახლა კარებზე შენი კაკუნი მე, შეიძლება, ვერც გავიგონო. |
















