მთარგმნელი: ლელა მეტრეველი
|
ხან გველივით მზერით გნუსხავს ჯადოქარი გრძნეული, ხან ღუღუნებს ფანჯარასთან, როგორც მტრედი ეული.
ყვავილებით გიქარგავს, მაგრამ ძილს და მოსვენებას უცილობლად გიკარგავს.
ვიოლინოს ტირილში და გაშინებს, როცა მოჩანს ჯერ სულ უცნობ ღიმილში. |
















