|
ჩემი ცხოვრების გზანი დავქსაქსე, ბილიკს გავყევი ძველი ზღაპრისას, წავაწყდი ღამით: ქართლის ტრამალზე ათამაშებდა გველი ნატვრისთვალს.
რაღა ენატრა, მან არ იცოდა… მბრწყინავ წუთებად, მაშხალასავით გარს ეფრქვეოდა მარადისობა.
სისხლის სიცივით, სისხლის სიშავით; როკავდა ღამით - ძველი ზღაპრიდან კუდზე შემდგარი კითხვის ნიშანი.
და ხვრელთან - მიღმა ქვეყნის ნაპირთან ტანზე ბრჭყვიალა ბეჭდებასხმული ათამაშებდა გველი ნატვრისთვალს. |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















