ოთარ ჭელიძე - სამაგიერო

ბალადა-ეპიტაფია

ციხისთავის ბრძანებით

ტყვეებს სამ დღეს ვდარაჯობდი

იყვნენ თურმე, ძაღლები

ბნელ ხაროში ჩასახრჩობი.

ჩემი ქვეყნის ამკლებნი -

შემეცოდნენ ტუსაღები

და მამღვრევდა ნაღველით

მათი კვნესა ყურწამღები.

ღრმა და უკუნ ხაროში

სამი სურა წყაროს წყალი

თოკით როცა ჩავუშვი

დამილოცეს მკვდარ-ცოცხალი.

იყვნენ თურმე, ძაღლები

ჩემი ხელით დასახრჩობი.

ციხისთავის ბრძანებით

ტყვეებს სამ დღეს ვდარაჯობდი.

ჩავაწოდე სამთავეს

დედასპური დაბრაწული

სამივ კაცად ჩავთვალე,

დავაპურე, დავარწყულე.

ვთქვი! - დანაყრდნენ, მადლია -

და უძილოს, ღამენათევს

ზეზეურად წამთვლიმა...

ვეღარ მოვკარ თვალი ნათელს

მათ გამგუდეს იმ თოკით,

რითაც ვაწოდებდი სარჩოს.

სკეთეზე მინდობილს,

დამხვრჩვალს ეხლა დარდი მახრჩობს.