|
ვინ მახსენებს ტევრებს, ფშანებს, სავარგულებს? - ჰო, იმ ღამის მერე კარს ვინ აკაკუნებს?..
და ბავშვობას ცერცეტს თოვლის გუნდებს გიშენთ, ვერ გახვედრებთ ვერცერთს.
ძილგამტყდარმა კარი, შინ შემოჭრილ ღამეს ხელი ბევრჯერ ვკარი.
დღეებს დაკარგულებს, მაგრამ კარზე ისევ ვიღაც აკაკუნებს.
მშვიდად ურიგდება, სულს ნათელი მივსებს, განა შურისგება.
დავაპირეთ ორმა იმ წერილებს რომ გწერ - სამაგიეროა...
დღეებს დაკარგულებს, მაგრამ კარზე ისევ ვიღაც აკაკუნებს. |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















