მანანა ფრუიძე - მომეტევება ალბათ ცოდვაც...

შიშველ ძუძუებს მიკოცნიან მლაშე ტალღები

და სველ ქვიშაზე ნაკვალებად რჩება წარსული,

მე შენს ალერსში ძუკნასავით გავითანგები,

დამავიწყდება, რომ თავადის ვიყავ ასული

და ცხელ ტუჩებზე დაგაკვდები ისე ძალიან,

აღგიგზნებ სხეულს გახელებულ მდედრის კერტებით,

მე ალერსისთვის გაჩენილი ამორძალი ვარ

და ჩარჩოებში ვერასოდეს ჩავიკეტები.

გადმოვდინდები ნაპირიდან ვნების დინებად,

შემოგაფეთებ მოუთოკავ სურვილთა გნიასს

და თუ ასეთი გაგიჟება ღმერთმა ინება,

მომეტევება ალბათ ცოდვაც, მიწიერ დიაცს...