ნანა მეფარიშვილი - მე ისევ მოვალ

კვლავ მობრძანება გაზაფხულის ამახმიანებს, 

მე რარიგ შევძლო, მოვერიო ამდენ იარებს. 

ნუშის და ატმის სურნელია ახლა სალბუნი, 

გავგიჟდებოდი, რომ არ იყოს ეს გაზაფხული.

რომ არ მოქონდეს იმედი და სინათლე ფერთა, 

როგორ შევძლებდი, მოვსულიყავ ძვირფასო შენთან, 

ავიტაცებდი ყვავილების უდიდეს გროვას, 

ამ გაზაფხულზეც, როგორც წესი, მე შენთან მოვალ.

მოვალ და დავყრი შენს ფეხებთან სულის ნაწილებს, 

ნება შენია, ან მაცინე, ან ამატირე, 

ამიკიაფე სიყვარულის თეთრი ფერები, 

მე კი მოვალ და უნაზესად მოგეფერები.