|
გული მიკვდება, რომ გხედავ ნამტირალევის პირითა, რატომ გგონია, საწუთრო მარტოს შენ გკვებავს ჭირითა.
დროდადრო ჩვენაც ვტირითა. სიკვდილთან ასე თუ ისე შესულები ვართ წილითა.
ჩამოიქცევა წვიმითა, ყველა რომ შავად მოვიქცეთ - მზეს ვინ ამოჰყვეს დილითა. |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















