ვახტანგ ჯავახაძე - საელეგიო

(ელეგია "ყელსაბამში" ჩასამატებელი)

დაობლებულან შენი ხატები,

შენი კერპები, შენი ღმერთები,

ისე ძალიან მოგისაკლისეს,

მე სტუმარივით ვეზედმეტები.

და გელოდება თავსასთუმალთან

ხელუხლებელი შენი სერვისი,

რომელსაც ახლა - ჩიტის რძესავით -

რითმა აკლია შესაფერისი.

- ქება ცოლისა აუგიაო! -

მესმის მურმანის ავე არია

და ამ სალონის დემონები და

ანგელოზები აქვე არიან.

- ქება ცოლისა აუგიაო! -

მაგრამ შენ შენი აბესალომი

არ გაგაწბილებს კაფე-სალონის

ახირებულთა აბეზარობით

და უსათუოდ მოიგერიებს

აუგიანს და აუგიანებს,

თუ რამდენიმე ნათესავი და

ნაცნობი სალამს დაუგვიანებს.

მე კი კუნძული აღმოვაჩინე

და ჩემთან ერთად ცხოვრობს მეზობლად -

დაქვრივებული მამაკაცების

უმცირესობის უმრავლესობა.

მეპატიჟება, მაგრამ ვერა და

ვერ შევუსრულე თხოვნა ქალიშვილს,

რადგან წიგნებმა არ გამიშვეს და,

რაც მთავარია, შენ არ გამიშვი.

დამესიზმრე და მალე გათენდა,

რაკი გათენდა, უკვე აქ აღარ

დაგედგომება, თუმცა როდესაც

სახლში არა ხარ, მაინც აქა ხარ.

და ვინაიდან ამოიწურა

მინიმალური ჩვენი შანსები,

ორკარიან და ოროთახიან

დამალობანას მეთამაშები.

ივლისმა უკვე მოაღიავა

ჩვენი ფანჯრები ფარჩიანები,

მაგრამ ვინ უნდა შემოიხედოს

ჩვენთან ირაკლი ფარჯიანივით?

მოდი, ერთხელაც მიპასუხე და

ჩამონათვალი გამინახევრე:

სად მოვუპოვო ჩემი ნამუსის

ულვაშს ახალი პარიკმახერი?

ისიც მასწავლე, უკანასკნელი

განკითხვისათვის როცა წავდგები,

რით გავამართლო ჩემი უშენოდ

გატარებული წელიწადები?