ვახტანგ ჯავახაძე - ზღვის გახსენება

ისე გამოჩნდა მწიფე ვენახი,

თითქოს პირველად ზღვა დავინახე.

მე რომ პირველად ზღვა დავინახე,

სუყველაფერი გადავინახე.

გადავაყოლე ნატამალიც და

სუყველაფერი გადამავიწყდა.

ევაღა დარჩა, ადამიღა და

სუყველაფერი გადამიყვარდა.

და ახლა ძნელი გასარჩევია

წლების ოქრო და წლების ნაგავი,

აღარაფერი არ დამრჩენია -

გადასარევად დასანახავი.