ვახტანგ ჯავახაძე - სადაც თვალი მიმიწვდება

სადაც თვალი მიმიწვდება და ხელი არ მიმიწვდება,

იქ დაგლანდე... და იმედი მიკვდება და მიმიწვდება.

მაინც მოგდევ, გადმოვლახე ძველი ადგილ-მამულები,

მწევარივით დაგეძებ და ხოხობივით მემალები.

ღამით უფრო კარგადა ვარ: არცა ვწუხ და არცა ვხვნეში,

ფერად სიზმრებს ვნახულობ და ვცხოვრობ სიზმრის სასახლეში:

იქ დავდივარ, სადაც ჩემი რომია და ბაღდადია,

და იქ, სადაც მეფეები თავის ფეხით არ დადიან.