|
ბოლომდე დავიხარჯები, სიკვდილო, მიცდი განაო? ტყულად ნუ გაისარჯები, არ გამომცადო ამაოდ.
ასპიტის კისერს ჰგვანაო, ცოცხალთ მიცელავ გამრჯელი, სისხლის გუბეში ბანაობ.
აგერ, ცის თაღზე დგანაო, თვალთ იშვიათად საჩენი, ეგრე არ დამთმობს, ალაოდ.
შენამც არ გაგახარაო, ძვალად და ტყავად შაგრჩები, ხორცს არ გაგატან თანაო.
გზას უფსკრულ გადაჰკვალაო, იქნება გვექმნეს საშველი, ერთხელ შენ გარდაგცვალაო. |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















