|
ყველა სიმღერა რასმე გაგონებს, ყველა სიმღერას თავის წლები აქვს; ყველა სიმღერა რასმე გაგონებს, რაც ფიქრს ოდესღაც დავიწყებია.
და თან მიჰყვება სული მთავარი, ან შორეული ქრის თებერვალი და ფრთას ილეწავს სხვენში ყავარი.
ჩავლილს შენამდი, შენს არყოფნაში. ზოგში სანთლები ბრწყინავს დიდუბის, ნახული სიზმრად თუ ბალღობაში.
ხან გელანდება მამის სამოსი, ზოგში იელვებს აბასთუმანი ან შემოდგომა საგურამოსი.
ყველა სიმღერას თავის წლები აქვს, ყველა სიმღერა ვისმე გაგონებს, ვინც გულს ოდესღაც დავიწყებია.
რომ სიცოცხლეში წინ წაგიმძღვარო, ყველა სიმღერა შენს თავს მაგონებს, შენ, სიყვარულო დაუვიწყარო! |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















